TXA

Oké, ik heb een fetisj voor tranexaminezuur (Cyklokapron). Het is mijn ultieme geneesmiddel: het heeft veel toepassingen en is veilig en goedkoop. Wat wil een patiënt nog meer? De bekendste toepassing (hoop ik dan toch altijd, maar word wel eens teleurgesteld als een zorgprofessional deze studie niet kent) is natuurlijk preventief in de trauma-patient (CRASH-2-trial 2015), maar ook post-partum (WOMEN-trial 2017) en bij CABG is het waardevol gebleken (ATACAS TXA 2017): steeds intraveneus. De werking bestaat er uit dat door binding aan plasminogeen de omzetting naar plasmine niet plaatsvindt waardoor fibrine niet afgebroken wordt. Critici vrezen toename van trombose, maar dat is keer op keer niet het geval. Andere goede indicaties zijn menorragie (jazeker: 3-4 dd 1-1,5 gram per os gedurende 3-4 dagen), tandextracties, hereditair angio-oedeem (!). Je kan het ook lokaal toepassen op een tracheostomiewond die blijft oozen. Maar nu komt het: je kan het ook vernevelen bij longbloedingen! 3 dd 500 mg. Minder longbloeding, sneller uit het ziekenhuis, minder interventies en minder herhaling binnen een jaar. Zónder complicaties. Fantastisch spul toch?